beckon
v. US //ˈbɛkən// UK //bˈɛkən// beck·on
From Middle English bekenen, beknen, becnen, beknien, from Old English bēacnian, bēcnian, bīecnan (“to signal; beckon”), from Proto-West Germanic bauknōn, bauknijan (“to signal”), from *baukn (“signal; beacon”). Cognate with Old Saxon bōknian, Old High German bouhnen, Old Norse bákna. More at beacon.