geminate
n. US //ˈdʒɛməˌneɪt// gem·i·nate
First attested in 1589; borrowed from Latin geminātus, perfect passive participle of geminō (“to double”), see -ate (etymology 1,2 and 3).
First attested in 1589; borrowed from Latin geminātus, perfect passive participle of geminō (“to double”), see -ate (etymology 1,2 and 3).
© 2026 English Reference