penitent
n. US //ˈpɛnɪtɪnt// UK //pˈɛnɪtənt// pen·i·tent
From Middle English, from Old French, from Latin paenitēns, poenitēns (“penitent”), present participle of paeniteō, poeniteō (“I cause to repent; I regret, repent”). Doublet of penitente.