venerate
v. US //ˈvɛnɝˌeɪt// UK //vˈɛnəɹˌeɪt// ven·er·ate
First attested in 1623; borrowed from Latin venerātus, perfect active participle of veneror (“to worship, venerate”), see -ate (verb-forming suffix).
Etymology adapted from Wiktionary, available under CC BY-SA 4.0.
Last updated April 17, 2026